حالم؟ شاید بتونم بگم مطلقا بد و خوب نیستم!
دلتنگی دیگه عذابم نمی‌ده..
در طول روز کمتر فکر و خیال می‌کنم ولی شبا نه، که خب این خاصیت شبه و گله‌ای نیست..
جایی هستم که دوستم‌دارن یا اگر هم ندارن حسِ‌بدی از این بابت نمی‌گیرم..
اضطراب‌هام اندکی کم شده و این تا حد زیادی خوبه..
می‌دونم شرایط اینجوری نمیمونه ولی خب باید شُکر کنیم، مگه نه؟